De stroper is het goedkoopste deel van de keten

Het is gemakkelijk om wildlife crime voor te stellen als een ontmoeting tussen een dier, een stroper en een boswachter. Die ontmoeting is reëel en het zijn de laatste meters van een commerciële operatie waarbij transport, papierwerk, opslag, betaling, valutaconversie en marketing betrokken zijn. Het behandelen ervan als het hele plaatje leidt direct tot een strategie die de meest vervangbare betrokken persoon arresteert.

De keten, en waar het geld zit

Waarom handhavingsplateaus op bronniveau

• Jagers worden gerekruteerd uit populaties met weinig alternatieven, dus het aanbod van kandidaten is feitelijk onbeperkt tegen de geboden prijs.
• Arrestaties aan de bron leveren een zaak op tegen de minst geïnformeerde deelnemer, die vaak werkelijk niet weet wie de koper van de koper is.
• Straffen vallen vaak het zwaarst op de armste actor, wat de gemeenschapsrelaties waarvan patrouilles afhankelijk zijn, schaadt.
• Succesvolle patrouilles kunnen de jacht verplaatsen naar een aangrenzend, minder beschermd gebied in plaats van deze te verkleinen.
• Waar handhaving het risico verhoogt, verschuiven de methoden naar de goedkoopste en meest geheime – strikken en vergif – waardoor het aantal bijkomende moorden toeneemt.

Waar de keten juist kwetsbaar is

De mensenhandel heeft structurele zwakheden, en deze vinden allemaal ver weg van het dier plaats.

1. Consolidatie punten. Om veel kleine hoeveelheden in één exporteerbare zending om te zetten, zijn opslag, handling en een klein aantal mensen nodig die weten waar de voorraad is.
2. Documentatie. Illegale wilde dieren worden vaak verplaatst met legaal papierwerk: verkeerd aangegeven soorten, vervalste vergunningen, witwassen via claims over het fokken in gevangenschap. Papier is controleerbaar zoals een bos dat niet is.
3. Financiële stromen. Betalingen laten gegevens achter. Financieel onderzoek dat zich richt op opbrengsten in plaats van op bezit is herhaaldelijk effectiever gebleken tegen de georganiseerde misdaad dan alleen inbeslagnames.
4. Corrupte facilitatie. Ambtenaren die zendingen doorsturen zijn een gekochte dienst en een single point of Failure; het vervolgen ervan verhoogt de kosten van de hele route.
5. Vraag van de consument. Het bepaalt de prijs die elke eerdere stap de moeite waard maakt, en verandert langzaam, in de loop van de jaren, als reactie op aanhoudende sociale campagnes in plaats van op handhaving.

Misdaad tegen wilde dieren wordt vervolgd als bezit en georganiseerd als logistiek en financieel.

Een terugkerend thema bij de analyse van de handhaving van natuurcriminaliteit

Waarom de statistieken van aanvallen u niet kunnen vertellen wat u wilt weten

Gegevens over inbeslagnames zijn de meest beschikbare kwantitatieve indicatoren op dit gebied en één van de gemakkelijkst verkeerd te interpreteren indicatoren. Een toename van het aantal inbeslagnames komt overeen met ten minste drie verschillende onderliggende realiteiten: een groeiende handel, verbeterde detectie of een verschuiving van de mensenhandel naar routes waar handhaving aanwezig is.

Omdat er geen noemer is – niemand kent het totale handelsvolume – kan een inbeslagnamecijfer geen trend in de handel zelf vaststellen. Serieuze analyse combineert daarom aanvallen met marktonderzoeken, prijsgegevens, bevolkingsmonitoring en consumentenonderzoek, en behandelt elke afzonderlijke indicator met de nodige voorzichtigheid.

Vermindering van de vraag: langzaam, niet glamoureus en waar de prijs vaststaat

Als consumenten minder betalen of stoppen met kopen, verzwakt het prijssignaal dat de hele keten financiert. Vraagreductie is hier rechtstreeks op gericht en werkt op een tijdschaal die slecht aansluit bij de jaarlijkse financieringscycli.

De wetenschappelijke basis is aanzienlijk verbeterd en wijst af van de intuïtieve benaderingen. Campagnes die zijn gebaseerd op buitenlandse morele afkeuring presteren slecht. Campagnes die zijn gebaseerd op sociale normen onder de specifieke consumentengroep, op gezondheidsboodschappen waarbij een product medicinaal wordt geconsumeerd, en op het verminderen van de statuswaarde van een aankoop presteren beter. Dit soort gedragsveranderingswerk vereist publieksonderzoek, wat duur is en geen foto's van dieren oplevert.

Vragen voor een liefdadigheidsinstelling die zich bezighoudt met mensenhandel

1. Vraag op welk punt in de keten het werk zich richtBronbescherming, doorvoerdetectie, financieel onderzoek, vervolgingsondersteuning en terugdringing van de vraag zijn verschillende programma's met verschillende vaardigheden.
2. Vraag wat er gebeurt na een arrestatieZaken die mislukken door een gebrek aan vervolgingscapaciteit leveren statistieken op en bieden geen afschrikking. Ondersteuning van vervolging is een reële en ondergefinancierde interventie.
3. Vraag of corruptie expliciet wordt aangepaktProgramma's die corruptie als achtergrondgeluid behandelen, omzeilen hun voornaamste obstakel.
4. Vraag welke indicator naast aanvallen wordt gebruiktPrijsontwikkelingen, bevolkingsmonitoring en consumentenenquêtes voegen stuk voor stuk informatie toe die het aantal inbeslagnames niet kan bieden.
5. Vraag naar gemeenschapsrelaties in handhavingsgebiedenHandhaving die de plaatselijke bevolking van zich vervreemdt, verliest de informatiestroom die ervoor zorgt dat handhaving werkt.

WildCare Trust financiert reddings- en dierenwelzijnswerk voor bedreigde dieren en voert geen onderzoeken uit. We zeggen dit duidelijk omdat het ontwrichten van de mensenhandel specialistisch werk is dat verband houdt met de rechtshandhaving, en een klein welzijnsgericht project dat daarin een rol opeist zou overdreven zijn. Waar onze financiering dit gebied raakt, betreft het de beschermings- en zorgkant, en we publiceren per campagne een portemonnee met de opgehaalde en bestede totalen, zodat de uitgaven kunnen worden gecontroleerd.